مسابقه استعداد یابی آوای جادویی در راه است - ژولی پولی

مسابقه استعداد یابی آوای جادویی در راه است

مسابقه استعداد یابی آوای جادویی در راه است

۲۳ فروردین ۱۴۰۰

بزرگترین شوی استعدادیابی موسیقی در ایران با داوران کهکشانی را در قسمت موسیقی مجله خبری ژولی پولی مشاهده نمایید.

به گزارش ژولی پولی جنگ ستارگان برای کشف آوای جادویی در راه است.

چهره های جدید موسیقی ایران در رویداد پر ستاره ی «آوای جادویی» متولد میشوند .
شنیده ها حاکی ست محمد اصفهانی، رضا صادقی، احسان خواجه امیری، رضا یزدانی، علیرضا افکاری و فرزاد فرزین مربی داوران مسابقه استعدادیابی موسیقی «آوای جادویی» هستند که به زودی در شبکه نمایش خانگی عرضه خواهد شد.
علاقه مندان به حضور در مسابقه استعدادیابی موسیقی «آوای جادویی» میتوانند پس از اعلام فراخوان، در این برنامه شرکت کنند تا تحت نظر و‌حمایت مربیان سرشناس این مسابقه که همگی از ستاره های موسیقی ایران هستند، علاوه بر تعلیم و آموزش، در رقابتی سالم مورد قضاوت داوران و مردم قرار بگیرند .
محمد تهرانی تهیه کننده این برنامه است و اطلاعات تکمیلی از روند تولید و انتشار فراخوان آن به زودی منتشر می شود.

موسیقی مدرن چیست؟

موسیقی مدرن یا نوگرایی در موسیقی، به دیدگاهی فلسفی و زیبایی‌شناسانه اشاره دارد که برگرفته از تغییر در زبان موسیقایی و توسعه آن در سال‌های پایانی سده ۱۹ میلادی و ابتدای سده ۲۰، است. در این دوره، واکنش‌های مختلفی برای به چالش کشیدن و تفسیر دسته‌بندی‌های قدیمی‌تر موسیقی رخ داد به شکلی که نوآوری‌هایی برای گشودن راهی تازه در سازماندهی و رسیدن به دیدگاه‌های ملودیک، هارمونیک و صدایی تازه در موسیقی پدید آمدند و نگاه جهانی زیبایی‌شناسانه را در ارتباطی نزدیک با دوره‌ای بزرگ‌تر، قابل‌شناسایی و هویت دار از نوگرایی در هنر آن زمان، تغییر دادند. نوآوری، بهترین و عملگرایانه‌ترین کلمه‌ای است که برای این اتفاق می‌توان ذکر کرد. از ویژگی‌های برجسته این دوره، کثرت در زبان موسیقی است که نشان می‌دهد هیچ سبک موسیقایی تاکنون، در موضع غالب نبوده است.

حقیقت ذاتی این تفکر، این اعتقاد است که موسیقی به هیچ‌وجه پدیده‌ای ایستا نیست که توسط حقایق همیشگی و اصول کلاسیک تعریف شود. بلکه پدیده‌ای است ذاتاً تاریخی و تکاملی. در حالی‌که اعتقاد به پیشرفت موسیقایی یا اصل نوآوری در مدرنیسم، تازه و یکتا نیستند بلکه مانند ارزش‌هایی هستند که به‌طور ویژه در مواضع زیبایی‌شناختی نوگرایی اهمیت دارند.

برای مثال می‌توان به ارزشمند بودن کار آرنولد شونبرگ در رد تونالیته در آثار پساتونال کروماتیک و موسیقی دوازده‌نغمه‌ای او و حرکت ایگور استراوینسکی به سمت دوری کردن از ضرب‌آهنگ اشاره کرد